Σάββατο, 11 Μαΐου 2013

10 ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ

                    
             
ΙΑΤΡΕΙΟ ΡΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ
                        ΙΩΑΝΝΗΣ ΞΕΝΟΣ-Ειδικός ρευματολόγος
            πτυχ. University of Bologna, Ειδικευθείς Κ.Α.Τ. Αθηνών
     Ελευθ.Βενιζέλου 14α-Βεροια ,τηλ.2331503606 κιν .6972870727

Ιατρείο Ρευματικών παθήσεων & Οστεοπόρωσης Βέροιας-ΙΩΑΝΝΗΣ.Μ.ΞΕΝΟΣ
FB Ιωαννης Ξενος

Η οστεοπόρωση είναι ένα μεταβολικό νόσημα που δεν προσβάλλει μόνο τις γυναίκες αλλά και τους άνδρες.1 στις 3 γυναίκες και 1 στους 8 άνδρες ηλικίας άνω των 50 ετών θα υποστούν τουλάχιστον ένα οστεοπορωτικό κάταγμα


Διακρίνεται σε 2 μεγάλες κατηγορίες:

a.      Την ιδιοπαθή (μεταεμμηνοπαυσιακή και γεροντική) οστεοπόρωση

b.      Την δευτεροπαθή οστεοπόρωση που οφείλεται σε ενδοκρινολογικά, ρευματολογικά, γαστρεντερολογικά, αιματολογικά, νεφρολογικά νοσήματα, σε ορισμένα φάρμακα, κληρονομικές νόσους του συνδετικού ιστού κ.α.
Παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση οστεοπόρωσης είναι:
Η ηλικία, πρόωρη εμμηνόπαυση, το οικογενειακό ιστορικό κατάγματος του ισχίου, η λήψη φαρμάκων όπως κορτιζόνη, θυροξίνη, ινσουλίνη, αντιεπιληπτικά κ.α., το κάπνισμα, η αυξημένη λήψη καφεΐνης ή αλκοόλ, νοσήματα που προδιαθέτουν για οστεοπόρωση όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα

       Για την σωστή διάγνωση ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ ΜΟΝΟ Η ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΟΣΤΙΚΗΣ ΠΥΚΝΟΤΗΤΑΣ αλλά χρειάζεται η λήψη πλήρους ιστορικού από τον ασθενή, η διενέργεια σωστής φυσικής εξέτασης και ο κατάλληλος εργαστηριακός έλεγχος.
*Η ΜΕΤΡΗΣΗ ΟΣΤΙΚΗΣ ΠΥΚΝΟΤΗΤΑΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ :
-Σε όλες τις γυναίκες ηλικίας μεγαλύτερης των 65 ετών και στους άνδρες ηλικίας μεγαλύτερης των 70 ετών ανεξαρτήτως κλινικών παραγόντων κινδύνου.
-Σε νεότερης ηλικίας άτομα με βάση τους παράγοντες κινδύνου.Στα άτομα που πάσχουν από οστεοπόρωση και βρίσκονται σε θεραπεία πρέπει να επαναλαμβάνεται μία φορά τον χρόνο



 Η θεραπεία της οστεοπόρωσης είναι εξατομικευμένη.

Τα φάρμακα της οστεοπόρωσης όπως όλα τα φάρμακα έχουν παρενέργειες και αντενδείξεις και μόνο ο θεράπων ιατρός θα κρίνει ποιο είναι το κατάλληλο για τον κάθε ασθενή.

Η πρόληψη της οστεοπόρωσης ξεκινάει από την παιδική ηλικία ώστε να αποκτήσουμε ως ενήλικες την μέγιστη οστική μάζα.
 
Η άσκηση, η αποφυγή του καπνίσματος, της κατάχρησης αλκοόλ και καφεΐνης, η έκθεση στον ήλιο είναι τα πρώτα βασικά βήματα πρόληψης κατά της οστεοπόρωσης


Η επαρκής λήψη ασβεστίου με την ΔΙΑΤΡΟΦΗ και εάν αυτό δεν είναι δυνατόν με την λήψη συμπληρωμάτων διατροφής[τα συμπληρώματα πρεπει να αποφεύγονται και να δίνονται ΜΟΝΟ εαν κρίνεται απολύτως απαραίτητο] .Οι ημερήσιες ανάγκες σε ασβέστιο  στους πάσχοντες από οστεοπόρωση είναι 1000-1300 mg / ημέρα. Χρειαζόμαστε περίπου 3-4 ποτήρια γάλα κάθε μέρα ή αντίστοιχη ποσότητα των ΤΡΟΦΙΜΩΝ όπως μερικά που βλέπουμε στον παρακάτω πίνακα .Mε τα κατάλληλα τρόφιμα μπορούμε να πάρουμε την απαραίτητη ποσότητα ασβεστίου που χρειάζεται ο οργανισμός μας.
 
 
 
 
·                     Τρόφιμο
·                     Ποσότητα (που περιέχει ασβέστιο όσο και ένα ποτήρι γάλα )
·                     Γιαούρτι
·                     150 γρ.
·                     Παρμεζάνα,  γραβιέρα
·                     30 γρ.
·                     Κεφαλοτύρι ,  Gouda , Edam
·                     40 γρ.
·                     Φέτα
·                     70 γρ.
·                     Ανθότυρο
·                     140 γρ.
·                     Μπρόκολο (βρασμένο )
·                     2,5 φλιτζάνια (600 γρ. )
·                     Φασόλια άσπρα (βρασμένα)
·                     2 φλιτζάνια (480 γρ.)
 
 
 

Η λήψη μέτρων για την αποφυγή των πτώσεων και επομένως των καταγμάτων του ισχίου, του καρπού και της σπονδυλικής στήλης που ευθύνονται για σοβαρή αναπηρία και θνησιμότητα      
 
a.      Καλός νυχτερινός φωτισμός
b.      Απομάκρυνση από τους διαδρόμους μικρών επίπλων και μικρών χαλιών που γλιστράνε.
c.       Περιορισμός στην κατάχρηση υπνωτικών και ηρεμιστικών χαπιών
Χρήση μπαστουνιού ή περιπατητήρα σε άτομα με δυσκολία και αστάθεια στη βάδιση.  
 
 
 ΑΡΘΡΟ: ΞΕΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΙΑΤΡΟΣ-ΕΙΔΙΚΟΣ ΡΕΥΜΑΤΟΛΟΓΟΣ
πτυχ.University of Bologna
Eιδικευθείς Κ.Α.Τ. Αθηνών
Ρευματολογικό Ιατρείο και Οστεοπόρωσης Βεροιας
FB:  Ιωαννης Ξενος
   ΣΕΛΙΔΑ Ιατρείο Ρευματικών παθήσεων & Οστεοπόρωσης Βέροιας-ΙΩΑΝΝΗΣ.Μ.ΞΕΝΟΣ 
 
 
 
 

 

Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013

ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ: ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ


ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ: ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ.

by ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΣΗΜΕΡΑ (Σημειώσεις) on Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013 στις 2:14 μ.μ
 
 
Σπυριδούλα Κώτση, Παιδοψυχίατρος
Ερμού 36, Θεσσαλονίκη.
www.facebook.com/paidopsy.gr


Θεωρεί τον εαυτό της μια απλή γυναίκα και μητέρα. Αν μια κάμερα έγραφε πλάνα από την καθημερινότητά της, αυτά θα την έδειχναν να φτιάχνει το πρωινό του παιδιού της και να γελούν, καθώς εκείνο  πιτσιλάει το γάλα του. Θα έδειχναν να παίζει μαζί του, κρατώντας συγχρόνως άγρυπνο το μάτι της πάνω του, ενώ προσπαθεί να τελειώσεις τις καθημερινές της δουλειές. Θα την κατέγραφε να του λούζει τα μαλλιά και να παλεύει να του βουρτσίσει τα δόντια, ενώ εκείνο στριφογυρνά και κλωτσά. Θα την παρακολουθούσε να ησυχάζει ένα ξέσπασμα θυμού του, ενώ διπλώνει τα ρούχα ή ετοιμάζει βραδυνό. Θα την έδειχνε να του διαβάζει την αγαπημένη του ιστορία και να του δίνει πολλά, ζεστά φιλιά πριν το βάλει για ύπνο. Σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, η μαμά αυτή θα ήταν η επιτομή της υπομονής και γεμάτη με χαμόγελα.

Ύστερα, η ταινία θα γινόταν πιο πραγματική. Έχοντας βάλει για ύπνο το παιδί της, έχοντας πει ότι δεν θα το άλλαζε με τίποτε στον κόσμο, έχει επιτέλους μια στιγμή για  τον εαυτό της – και βγαίνει στο μπαλκόνι. Εκεί η κάμερα θα εστίαζε στο πρόσωπό της και, τότε, θα παρατηρούσαμε «το βλέμμα».  Όποιος έχει βρεθεί στη ίδια θέση με εκείνη, ξέρει τι σημαίνει -βλέποντάς το να γράφεται στο πρόσωπο του απέναντι, το νιώθει βαθιά στο στομάχι. Είναι η σκιά που περνά σε μια στιγμή ανείπωτης εξάντλησης. Είναι το μικρό κομματάκι μέσα της που αναρωτιέται, ακόμα και για μια φευγαλέα στιγμή, πώς θα ήταν αν είχε ένα άλλο παιδί, που δε θα είχε ανάγκη από το κάθε ένα λεπτό του χρόνου της, την κάθε μία μέρα που περνά, για την υπόλοιπη ζωή τους.

Και μετά, η κάμερα θα την έδειχνε να κάνει αυτό που όλοι οι αληθινοί, σπουδαίοι γονείς κάνουν: να παίρνει μιαν ανάσα, καθώς θυμάται την ευλογία τού να είναι γονιός αυτού του ξεχωριστού παιδιού. Και να μπαίνει ξανά στο σπίτι -για να ετοιμαστεί για μια ακόμη μέρα, για έναν ακόμα γύρο ασταμάτητης φροντίδας.

Η μαμάδες και οι μπαμπάδες των παιδιών που έχουν αναπηρία ή χρόνιες ασθένειες γνωρίζουν αυτό το βλέμμα και τα συναισθήματα που το δημιουργούν. Γνωρίζουν, όμως, πάρα πολύ καλά αυτό που ακολουθεί αμέσως μετά: τη στιγμή της ανανεωμένης δέσμευσης που γεννά η αγάπη, η ελπίδα και η αποφασιστικότητα. Το μεγάλωμα ενός παιδιού με αναπηρία ή ασθένεια δεν είναι για όσους δεν έχουν κότσια. Αν οι γονείς δεν ήταν δυνατοί πριν αποκτήσουν αυτό το ιδιαίτερο παιδί, είναι σίγουρο ότι έβγαλαν από μέσα τους δυνάμεις που ποτέ δε φαντάζονταν ότι είχαν. 
Η γιορτή της Μητέρας έχει σχεδόν έρθει. Ας αναλογιστούμε για λίγο τις αυτές μητέρες που κάνουν ό,τι κάνει κάθε μαμά, συν πολλά, πολλά περισσότερα.
Είναι οι μαμάδες για τις οποίες οι πρώτοι μήνες αυπνίας, αφού έφεραν στον κόσμο τα μωρά τους, γίνονται χρόνια. Είναι οι μαμάδες που γίνονται ειδικοί στη διάγνωση, στις θεραπείες και στην εκπαίδευση των παιδιών τους. Είναι οι μαμάδες που έχουν μάθει από έξω ένα απίστευτο όγκο από ιατρικές ορολογίες, ασφαλιστικούς κώδικες, νομικές και υπηρεσιακές διαδικασίες.  Είναι οι μαμάδες που έχουν συνηθίσει να τα βγάζουν πέρα με ατελείωτα ραντεβού με γιατρούς, δασκάλους και θεραπευτές.  Είναι οι μαμάδες που το περίπλοκο καθημερινό πρόγραμμα και η αυστηρή, ακατάπαυστη ρουτίνα τούς έχει γίνει δεύτερη φύση. Είναι οι μαμάδες που βρίσκουν ακόμα και την ενέργεια να οργανώνουν ομάδες υποστήριξης, να συμμετέχουν σε συλλόγους που προσφέρουν δραστηριότητες στα παιδιά τους και να συνηγορούν για τα δικαιώματα  των άλλων οικογενειών και της δικής τους.

Αντίθετα με αυτό που θα φανταζόμασταν, οι γάμοι τους είναι ισχυροί. Σίγουρα οι απαιτήσεις στις οποίες πρέπει να ανταποκριθούν μαζί με τους σύντροφους τους είναι πολλές και συνεχείς. Όμως, τα πιο πολλά από αυτά τα ζευγάρια καταφέρνουν πολύ περισσότερα από να τα βγάζουν απλά πέρα. Είναι άνθρωποι επιτυχημένοι, και σαν σύντροφοι και σαν γονείς, και έχουν κατασταλάξει στα πιο θετικά συναισθήματα και αρχές για μια γονεικότητα που είναι πρόκληση και αφορά παιδιά που αντιμετωπίζουν τα ίδια προκλήσεις. Μπορεί ο ερχομός του παιδιού τους να οδήγησε τις ζωές τους σε δρόμους απρόσμενους, που δεν είναι πάντα ευχάριστοι, αλλά είναι σίγουρα γεμάτοι νόημα και σημασία. Όταν κανείς τους ρωτήσει, οι πιο πολλοί θα πουν ότι το να είναι γονείς των παιδιών τους, τούς έκανε καλύτερους ανθρώπους.
Η ίδια δύναμη, αγάπη και δέσμευση επεκτείνεται και προς τα υπόλοιπα παιδιά τους, που δεν έχουν ειδικές ανάγκες. Αν το σκεφτούν, θα δουν ότι πρέπει να είναι φοβερά υπερήφανοι γιατί πέτυχαν να αναθρέψουν ικανούς και ταυτόχρονα  συμπονετικούς ανθρώπους  –αυτούς ακριβώς που σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η κοινωνία μας έχει τόση ανάγκη. Αυριανούς πολίτες, που οι εμπειρίες με τα διαφορετικά αδέρφια τους τούς έχει κάνει ευαίσθητους και αποτελεσματικούς στις ανάγκες των γύρω.
Σπάνια για τη μαμά του παιδιού με ειδικές ανάγκες η Γιορτή της Μητέρας σημαίνει φαγητό έξω ή κάποιο δώρο. Είναι δύσκολο να βρει κανείς νταντά με τα σωστά προσόντα, ακόμα και για ένα απόγευμα. Τα χρήματα είναι πιθανότερο να πάνε στους λογαριασμούς και στις θεραπείες, και όχι στα δώρα. Όχι σπάνια, ακόμα και το παιδί που την έκανε μαμά δεν μπορεί να καταλάβει τη γιορτή, δεν μπορεί να κρατήσει το δίσκο για να της φέρει πρωινό στο κρεβάτι και δεν μπορεί να της χαρίσει ένα ματσάκι λουλούδια ή μια κάρτα που έφτιαξε μόνο του. Οι μαμάδες αυτές γιορτάζουν τη μέρα τους με το διαφορετικό παιδί τους, με διαφορετικό τρόπο.

Και αν τη γιορτάζουν, λέει! Παίρνουν χαρά από τη γνώση ότι φροντίζουν και αναθρέφουν το πνεύμα του παιδιού τους, όσο ακριβώς και το σώμα του. Ικανοποιούνται γιατί ξέρουν ότι κάθε του κατόρθωμα, όσο μικρό κι αν φαντάζει στους άλλους, είναι μια μεγάλη νίκη.  Κάθε μια από τις προόδους που κάνει το παιδί είναι, τουλάχιστον σε ένα μέρος, και δική τους. Γνωρίζουν από πρώτο χέρι πόσο αξίζουν οι προσπάθειές τους και πόσο σημαντικό είναι να κρατούν θετική στάση και να μετρούν τις ευλογίες και τις χαρές της κάθε μιας ημέρας.

Παρόλα αυτά, δεν είναι κακό να ακούσουν ότι όλα αυτά αναγνωρίζονται. Ένας λόγος αγάπης και εκτίμησης από το σύζυγο, τους φίλους, ή τα μέλη της οικογένειας σημαίνει τόσα πολλά! Αν λοιπόν εσείς,  όπως κι εγώ, γνωρίζετε μια τέτοια μαμά, πλησιάστε την σε αυτή τη Γιορτή της Μητέρας και πείτε της ότι δεν έχετε σταματήσει να βλέπετε πόσο υπέροχο πλάσμα είναι. Ένα τηλεφώνημα, μια επίσκεψη ή μια κάρτα μπορεί να μοιάζει σαν κάτι μικρό, αλλά για τη μαμά που πολεμά στα χαρακώματα των ειδικών αναγκών μπορεί να είναι αυτό που πραγματικά θα της φτιάξει τη μέρα. Γιατί, όσο εμείς οι γύρω υποστηρίζουμε τη δική της δέσμευση στο σπουδαίο αγώνα της, τόσο πιο εύκολα παίρνει εκείνη τη βαθιά ανάσα, πριν προετοιμαστεί για τη νέα μέρα που έρχεται.


Αφιερωμένο με σεβασμό και θαυμασμό στην Κατερίνα και στους τρεις ξεχωριστούς αγγέλους της.


Για την ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΣΗΜΕΡΑ
Θεσσαλονίκη, 9/5/2013


Σπυριδούλα Κώτση, Παιδοψυχίατρος
Ερμού 36, Θεσσαλονίκη.
www.facebook.com/paidopsy.gr


(Πρακαλώ κοινοποίηση μέρους ή όλου του κειμένου να συνοδεύεται από το όνομα και την ηλεκτρονική διεύθυνση της πηγής από όπου προήλθε.)